Karima
Karima is een meisje van waarschijnlijk twee ouders met dezelfde achternaam. Zij stond er op een dag, op het pleintje waar ik 2, 3 maal per week langs fiets. Eerst zag ik haar vooral wanneer er meer kinderen speelden op de door hekken afgeschermde speelplaats in het midden van het plein. Zij had dan een bal in haar handen en liep met de bal rond. Haar blik was vriendelijk wazig. De kinderen om haar heen vielen haar niet lastig en zij deed geen moeite met de kinderen te spelen. Ze was daar, als een struikje of een paaltje. Niet speciaal aanwezig en niet interessant. Er is een dag gekomen waarop onze geestelijke gezondheidzorg zich het lot van Karima ging aantrekken. Vanaf dat moment zie je haar eigenlijk alleen maar als je voor 9 uur ’s morgens langs kwam of na een bepaalde tijd ’s middags. En als je haar ziet in de morgen staat ze op dat pleintje, achter de hekken van de speeltuin. Niet meer met een bal maar met een rugzakje. Uitkijkend over het pleintje, turend in de straten eromheen. Soms wel een half uur, wachtend op het busje wat haar naar de dagopvang brengt.
Reageer